Sayfa

  Niye hayal ederiz ve bu niçin ekseriyetle acı verir? İnsanlar çeşit çeşit, her biri ayrı derya ve çok özel. Bırakalım artık bu hümanizm saçmalıklarını. Herkes kendini dünyanın merkezinde görüyor diye o kişi dünyanın merkezinde olmuyor, plecebo etkisi ile yapay bir iyimserlik haline kendisini sokan insan manipüle edilmeye hazır oluyor, manipüle eden kişi mi kim? Genelde bir insan sarrafı. Peki ya sarraf dediğimiz kişiler gerçekten insanları tanıyan yaşlı ve tecrübesi bol kimseler midir? Dağda yaşayan bir keşişin iyimserlik hakkında söyledikleri söz onu insanları tanımaya mı iter? Yaptığım sıkça hareketlerden birisi de tanımadığım insanlar hakkında sadece iyimser gibi gözüken, esasında ise hiç bir şey belirtmediğim karakteristik özellikleri söylemek oluyor. Tanıdık geldi mi? Aynı burç yorumları gibi. Niye bu insanlar beni anında insan sarrafı ilan ediyorlar? Kendi dünyasının merkezinde yaşayan insanları sadece basit duygusal bir hayal kurma safhasından sonra etkileyebilmek belki de...

        Bu yazıyı yazmanın sevincini yaşıyorum zira uzun zamandır düşündüğüm bir konunun cevabını buldum ki bu beni ziyadesiyle tatmin etti. Dünya sekülerleşiyor, dünya değişiyor ve dünya ileri gidiyor; yaşam ileri gidiyor keza bilim de öyle ve gelişen bilim olduğu gibi felsefe de gelişiyor, tabularımızı birer birer yıktıkça insan psikolojisini arşınlıyoruz. Jung, Adler ve Freud bu muhteşem üçlü derinlik psikolojinin kurucuları ve hepsi de insanlığa katkıları olan güzel insanlar. Seviyorum bu adamları çünkü dünyanın seyrini değiştirmek ile kalmadılar üç farklı ekol kazandırdılar psikolojiye bu ekoller farklı olsa da aynı kapıya çıkıyordu: Bireysellik. Neden önemli bu bireysellik? Sizler bunun cevabını gayet iyi bileceğinizi tahmin ediyorum. Gerek liberal hümanizmin üzerimize saldığı reklam gerekse hocalarımızın ve kişisel gelişim kitaplarının bize verdiği telkinler ile bireyselliğin çok önemli ve yüce bir şey olduğunu kabul ettik. Peki bu duruma nasıl gelebildik? Or...